Mijn tweede boek

Gisteren heb ik de eerste helft van mijn tweede boek (werktitel: Schoonheid) opgestuurd om te laten beoordelen door de Thriller Academie.

Omdat ik wilde leren schrijven ben ik begonnen met het gewoon te doen. Toen ik halverwege dat proces bleef hangen, heb ik op schrijfvakantie geleerd hoe ik van schrijven een routine kan maken. Nu, terwijl ik bezig ben met boek nummer 2, merk ik dat ik opnieuw het gevoel heb vast te lopen. Ik heb vragen waar ik een antwoord op wil: Wat doe ik van nature goed en wat moet echt beter? Waar zou een les in techniek me helpen en waar kan ik beter het oordeel van proeflezers vragen? Was ik eerst 'onbewust onbekwaam', tegenwoordig ben ik 'bewust onbekwaam', zoals ik dat op mijn werk leer.

Deze manuscript beoordeling zie ik dan ook als twee vliegen in één klap. Ten eerste ga ik er (hopelijk) heel veel van leren en ten tweede gaat het mijn tweede manuscript weer een stuk beter maken (hoop ik). Ja, mijn verwachtingen zijn hoog.

In de tussentijd, met het lentezonnetje in de tuin, merk ik dat de creativiteit en het enthousiasme voor het schrijversvak weer begint te stromen. Ik barst van de ideeën voor nieuwe verhalen, ik kan niet wachten tot ik met een nieuw boek mag beginnen en wilde dat het al oktober was (dan heb ik een schrijfweek gepland).

Maar eerst moet ik nog even mijn tweede boek afschrijven. 56.000 woorden staan al op papier, nog zo'n 24.000 te gaan. 

Werktitel

Mijn tweede boek bestaat inmiddels uit ruim 50.000 woorden. De werktitel van dit nieuwe verhaal is Schoonheid en het is een klassieke (jonge) vrouwenthriller. Tenminste, dat is de bedoeling. Dat een duidelijk genre belangrijk is voor een boek heb ik bij mijn eerste boek geleerd.
Of dat eerste boek ooit nog uitgegeven wordt? Wie weet. Voorlopig is het mijn voornemen om eerst Schoonheid af te schrijven. Het liefst voor de zomer, zodat ik de (hopelijk) zonnige maanden kan gebruiken om nieuwe ideeën te bedenken. In het najaar heb ik een weekje vrij gepland om mijn eerste boek, met de werktitel Privacy Live, nog eenmaal te herschrijven. Ik heb van diverse proeflezers commentaar en tips gekregen en daar ben ik heel erg dankbaar voor. In oktober zal ik deze allemaal langslopen en kijken wat ik er mee kan doen.

Dat is het plan. De kans bestaat dat ik precies die vrije week geen zin heb in mijn eerste boek. Misschien ben ik die week wel gegrepen door een idee voor boek 3 of boek 4. Misschien heb ik zin om een week lang blogs te schrijven of research te doen. Misschien wil ik de hele week Netflixen omdat dat is waar ik behoefte aan heb.

Kortom, een planning bestaat om er vanaf te kunnen wijken. Tot de zomer is de bedoeling dat ik elk weekend aan het schrijven ben. In Schoonheid draait het allemaal om de stamboom van de familie van Fee. Er blijken nogal wat familiegeheimen te zijn. Fee ontdekt dat ze een oom heeft waarvan ze het bestaan niet wist. Uiteraard gaat ze op onderzoek uit, terwijl ze steeds meer signalen krijgt dat iemand wil dat ze daarmee stopt. Best een klassieke thriller, toch?

Op schrijfvakantie

Op Facebook volg ik ontzettend veel mensen die iets met boeken doen, lezers, recensenten, schrijvers, bloggers en nog veel meer. In het najaar van 2017 kwam er een post langs van een schrijfvakantie. Een week op de waddenzee, met Marlen Visser, schrijfles en goed gezelschap.
'Wat leuk voor beginnende schrijvers,' was mijn eerste reactie. Dit leek me echt zo'n activiteit waar 'andere mensen' zich voor zouden aanmelden.

Opeens viel er keihard een kwartje. Zelf probeerde ik al 10 jaar een boek te schrijven. Ik had zelfs al 50.000 woorden op papier staan, maar op eigen houtje lukte het me gewoon niet om het af te ronden. Ik had Marlen Visser ooit ontmoet toen ik me nog met VrouwenThrillers.nl bemoeide en zou ik er niks van opsteken dan zou het in ieder geval gezellig worden. De boot vertrok al over twee weken, dus actie was geboden.

Gelukkig werd de vakantie beide: gezellig en een succes. Met voldoende tips, inspiratie, vastberadenheid en zelfvertrouwen stapte ik van het schip. Wat volgde was een half jaar elk weekend schrijven met als resultaat: een afgerond manuscript. Het begin van mijn verhaal Privacy Live is te lezen op Sweek.

Het jaar daarop heb ik me ingeschreven voor Marlens schrijfvakantie in Italie. Opnieuw een groot succes, met meer eten en meer zon, en net zoveel gezelligheid. Ik zou het iedereen aanraden. Voor mij zijn de vakanties 'life changing' geweest. Nog steeds schrijf ik (bijna) elk weekend en werk ik nu aan mijn tweede manuscript. Mijn oefenboek ga ik hierna weer oppakken.

Ben je nieuwsgierig geworden? Er zijn dit jaar nog plaatsen vrij! Ga naar www.marlenbeekvisser.nl voor meer informatie.